W Średniowieczu termin “borghese” odnosił się do mieszkańców “borgo”,
czyli fortyfikowanych wsi i miasteczek (od „Burg” – twiedza). Tam też rozwijał
się handel i rzemiosło, a mieszkańcy odróżniali się zarówno od wiejskich chłopów
jak i od rodów szlacheckich. W XVIII wieku we Francji wyrażnie mówi się już o
osobnej klasie społecznej, odseparowanej od kleru i szlachty (sprawującej
dowództwo nad wojskiem), które nosiły wyróżniające ich ubiory, czy mundury.
Tak więc ci, którzy nie nosili takiego stroju, byli „in borghese” – po cywilnemu, w cywilu.