6 stycznia 2012

Befana - dobra baba jaga czy zła jędza


Befana – określenie powstało ze zniekształonego łacińskiego terminu Epifania, święta, podczas którego chłopcy i dziewczęta we wsiach robili kukłę ze szmat i wystawiali za oknem. Z czasem powstała legenda o bajkowej postaci, dobrej Babie Jadze, przynoszącej dzieciom słodkości jako symbol podarunków otrzymanych przez Jezusa od Trzech Króli.

Początkowo Kościół potępiał tradycję Befany jako pogański i wręcz szatański zwyczaj,
ale postać  brzydkiej staruchy w łachmanach przetrwała przez wieki w kulturze ludowej w różnych opowieściach, piosenkach, wierszach i przedstawieniach.
Befanę odbierano także pejoratywnie, symbolizowała stary, zniszczony rok, wszystkie smutki i cierpienia z nim związane, wreszcie, szarą i „obszarpaną” z liści zimową przyrodę, i dlatego w niektórych regionach rozpalano wielkie ogniska, palono kukły brzydkiej staruchy, bawiąc się, śpiewając, tańcząc dookoła i popijając wino.

Oto przykład ironicznej piosenki ludowej z okolic Rzymu stornello romano, w której Brutta Befana to symbol żony - jędzy:


Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza